Dinlediğim Kadarıyla Müzisyenlerin Yolculuğu

Sansar Salvo 

Sansar Salvo yani gerçek adıyla Ekincan Arslan 2005 yılından beri Rap müzik piyasasında etkili bir figür olmaya devam ediyor. Bandrollü albümleri üzerinden bu yolculuğu izleyelim.

Adrenalin(2008): Sanatçının ilk bandrolü albümü olan bu albüm kendi dediği gibi tarzını tanımak için dinlememiz gereken 3 albümden biri -diğerleri bu yazıda da yer alacak olan 24. Şarjör ve Şimdi Sans- Bu albüm de gözlemlediğimiz tarz “gangsta rap” olarak nitelendirilebilir. Benim dinlemeyi en sevdiğim albümlerden biridir açıkçası.

Seremoni Efendisi(2009):
 Bu albümde de adrenalin ile benzer bir tarz gözlemliyoruz ama önemli bir fark olarak Amerikan rap grubu “La Coka Noastra” ile yaptığı featler bu albüm de bulunuyor

24. Şarjör(2013): 4 yıl sonra çıkan bu albüm de sanatçının tarzının olgunlaştığını gözlemleyebiliriz bana rap sanatını sevdiren parçalardan “Dum taka Dum” da bu albümde.

Yakında Sans(2016): İlk dinlediğim rap parçaları genelde bu albümdendir, Sansar’ın albüm çıkarmadığı dönemde yaptığı single ve  başka albümlerdeki featlerden bir kolaj oluşturmuş ve oldukça iyi bir çalışma olmuş yazımızdaki son albüm öncesi.

Şimdi Sans (2017): Sansar Salvo’nun oldukça -bence haksız yere- eleştirilen son albümü. İçinde 20 parça barındırıyor rap sanatının içinden ve bu kültürün dışından oldukça isimle çalışılmış. Bence bir müzisyenin yeni şeyler denemesi her zaman elzemdir o yüzden bu tarz bir albüm yaptığı için sanatçıyı tebrik ederim  

Sagopa Kajmer

Sagopa Kajmer, Silahsız Kuvvet, Yunus Özyavuz bu üç isim ile bilinen bu değerli sanatçının şuana kadar 5 albümüne hakimim “Sözlerim Silahım”, “İhtiyar Heyeti” “Bir Pesimistin  Gözyaşları” “Romantizma” ve “Kalp Hastası” her albümün kendine göre bir teması bir derdi var izin verirseniz biraz bunun üstünden gitmek istiyorum.

Sözlerim Silahım(1999): Sokak yaşamı ve her şeye rağmen direnme temasını içeren 1998 ve 99 kayıtlarını içeren albüm ilk başta alışması zor bir tarz ama sevdikçe bağımlılık yapıyor bile denebilir.

İhtiyar Heyeti(2002): Ben bu albümü Silahsız Kuvvet ile Sagopa Kajmer arasındaki geçiş süreci olarak görüyorum diğer albümlerinde alışacağımız enfes nakarat örnekleri ilk kez burada ortaya çıkıyor dinlemenizi önereceğim albümlerdendir.

Bir Pesimistin Gözyaşları(2003): En sevdiğim Yunus Özyavuz albümü, isyan ama buna rağmen yitirilmeyen bir tanrı sevgisi enfes sketchler nakaratlar lirikler dinleyin dinletin.

Romantizma(2005): Malum kavga süreci ve “Melankolia” müziğin kuruluş zamanında çıkan albüm benim dinlemeyi sevdiğim ve Pesimistin Gözyaşlarına yakın bir tat aldığım bir albüm.
Kalp Hastası(2013): Sagopa Kajmer’in -kendisin sabah fabrikam şarkısında ifade ettiği gibi- melankolik tarzının iyice oturduğu keyifli bir albüm bu tarzı destekleyenler için iyi bir albüm.

Ceza 

Türkçe rap denilince akla gelen ilk isimlerden biri  Ceza'nın yolculuğuna en azından benim eşlik edebildiğim kadarıyla bakalım.

Medcezir (2002) : Bir neslin ilham aldığı, hayranlık verici bir enerjisi ruhu olan albüm, ben Onuncu Köy ve  Suspus albümlerinin daha profesyonel olduğu kanısındayım ama o yılların ruhu yaşayanlar için bambaşkadır elbet.

Rapstar (2004): Ceza’nın ikinci solo albümü olan bu albüm Kadıköy ruhunun oluştuğu ve bence gizliden gizliye safların seçildiği albüm Sagopa ile yaptıkları son feati barındırması açısından da ilginçtir.
Yerli Plaka (2007): Ceza’nın rap dinlemeyen kitle arasında popülerleştiği ve cesur adımlar attığı ilginç bir albüm.
Onuncu Köy(2010): Ceza’nın 5 yıllık bir molaya girdiği zamandan önce çıkardığı ve teknik ve ruhu ortalaması bakımından en başarılı albümü.

Suspus (2015): Ceza’nın en son çıkardığı albüm oldukça başarılı ve kaliteli bir iş.